Uzależnienie od IRC
To właśnie koncentracja i własny wkład w rozwój sytuacji powodują, że naprawdę trudno oderwać się od IRC...
Microsoft ogłosił 12 marca 1997, że stworzył i przesłał do zatwierdzenia przez World Wide Web Consortium (W3C) pierwszy format dystrybucji informacji. Format ten jest określany jako CDF, Channel Definition Format. Ma on zostać wprowadzony w przeglądarce Internet Explorer 4.0.
Wsparcie dla prac Microsoft nad CDF ogłosiły także firmy tworzące oprogramowanie dostarczania informacji, takie jak AirMedia, BackWeb, First Floor, FreeLoader, Lanacom, Pointcast, Wayfarer oraz wydawcy internetowi tacy jak America Online, Compuserve, Excite, Hotwired, Infoseek, Lycos, MSNBC, United Media, Ziff-Davis. Nie ma wśród nich firm Netscape i Marimba, które pracują nad konkurencyjnym rozwiązaniem.
Channel Definition Format to specyfikacja pozwalająca internetowemu wydawcy na publikowanie często zmieniających się zbiorów informacji przy pomocy kanałów informacyjnych (channels). Kanały mogą być publikowane z wykorzystaniem dowolnego serwera World Wide Web i przesyłane w sposób automatyczny do programu spełniającego funkcję odbiornika. Użytkownik wybiera kanał tylko raz. Informacje są następnie przesyłane zgodnie z określonym terminarzem bez jego ingerencji.
Funkcję odbiornika spełniać może każdy program, w którym wprowadzone zostaną funkcje ściągania i przetwarzania informacji zgodne ze specyfikacją CDF. Programem takim będzie na przykład Internet Explorer 4.0 czy klient Pointcast 2.0, dostepne w najbliższych miesiącach.
Na CDF składa się kilkadziesiąt poleceń i ich opcji, które są zapisywane w pliku tekstowym. Plik ten spełnia rolę spisu treści informacji przekazywanych w danym kanale. Jest pobierany przez program odbierający z serwera World Wide Web i następnie służy do rozpoznania, jakie wiadomości i w jaki sposób mają być pokazywane przez program. Wiadomości ściągane sa z serwera World Wide Web przy użyciu protokołu HTTP, zapisywane są w postaci stron World Wide Web - jako dokumenty HTML. Channel Definition Format jest technicznie rzecz biorąc jedną z realizacji Extensible Markup Language (XML), standardu opracowywanego przez World Wide Web Consortium.
Podstawowymi elementami CDF są: Channel, User Schedule, Schedule, Logo, Tracking, CategoryDef.
Channel definiuje kanał informacji, a Item – składnik kanału, jednostkę informacji dostępną w kanale, na przykład artykuł. User Schedule pozwala na odniesienie się do terminarza aktualizowania informacji zdefiniowanego przez użytkownika, a Schedule definiuje terminarz automatycznej aktualizacji. Logo pozwala na określenie, jaki znak graficzny ma reprezentować kanał lub jednostkę informacji. Tracking pozwala sledzić parametry wykorzystania kanału. CategoryDef określa kategorię prezentowanych informacji.
Kanał jest odpowiednikiem serwisu World Wide Web. Może zawierać w sobie mniejsze kanały. W definicji kanału mogą być użyte takie elementy jak tytuł (Title), autor (Author), wydawca (Publisher), informacja o prawach autorskich (Copyright), data publikacji (Publication Date) i ostatnich zmian (LastMod), krótki opis kanału (Abstract), słowa kluczowe opisujące kanał (Keywords), znak graficzny (Logo), kategoria (Category), terminarz zmian (Schedule) oraz adres, pod którym można będzie znależć kolejną uaktualnioną wersję kanału (HREF).
W każdym kanale można umieścić jedną lub więcej jednostkę informacji (item) – na przykład notatkę czy artykuł. Jej odpowiednikiem w World Wide Web jest strona.
Jednostka informacji może zawierać w swojej definicji te same elementy co kanał oraz między innymi: ważność danej informacji (Priority) i sposób pokazania na ekranie (Usage).
Informacje prezentowane w kanałach mogą być uaktualniane zgodnie z terminarzem określonym przez użytkownika; służy do tego element UserSchedule. Każdy kanał ma jednak zdefiniowany własny terminarz (Schedule), gdzie określony jest czas rozpoczęcia (Start) i zakończenia (End) oraz to, co ile ma się powtarzać uaktualnianie (IntervalTime).
Element Logo pozwala określić znak graficzny, który ma reprezentować kanał lub informację; definiowany jest przez podanie adresu pliku graficznego (HREF) oraz rodzaju, do jakiego należy dana grafika (Type).
Element Tracking, który pozwala na śledzenie wykorzystania kanału przez użytkownika, definiowany jest przez podanie adresu, na który mają być przesłane dane (HREF).
Definicja kategorii informacji CategoryDef zawiera jej nazwę (CategoryName), opis (Description) i możliwe podkategorie (CategoryDef).
Dotychczasowe działania na polu technologii dostarczania informacji, technologii push, choć liczne i odnoszące pewne sukcesy, były raczej osamotnione lub opierały się najwyżej na współdziałaniu twórców programów push z wydawcami. Microsoft działa szerzej, znajdując sobie sojuszników wśród producentów oprogramowania push, twórców edytorów HTML, wydawców i odbiorców. Kluczem jest tu popularność klienta proponowanego systemu – Internet Explorer 4.0 i otwartość formatu CDF.
Systemów dostarczania informacji jest całkiem sporo, ale mają one liczne wady, z których najbardziej uciążliwą jest ich niezgodność między sobą. Do każdego potrzebny jest specjalny klient - oddzielny program, a w najlepszym przypadku plug-in do przeglądarki. Oznacza to, że trzeba poznawać kolejny program, instalować go, rozwiązywać problemy techniczne, dbać o posiadanie najnowszej, prawidłowo działającej wersji. Microsoft proponuje jako klienta nie dodatkowy program, ale przeglądarkę Internet Explorer 4.0. To cos dla użytkowników.
Nie bez znaczenia jest wieloplatformowość Internet Explorer, coś, co trudno jest osiągnąć producentom programów dostarczania informacji. Z reguły przygotowywane są wersje takich programów na Windows 95, dopiero później na Windows 3.1 i Macintosh. Internet Explorer będzie miał nawet wersję na Unix, a już wersje na Windows 95, Windows 3.1 i Macintosh wystarczają, by zadowolić dziewięćdziesiąt procent rynku.
Internet Explorer ma dużą zaletę: nie tylko jest znany, ale i bardzo popularny i szeroko promowany przez Microsoft. Wersja 3.0 używana jest przez dziesiątki milionów ludzi na całym świecie; prawdopodobnie najdalej w ciagu roku przesiądą się oni na wersję 4.0. Jest to więc dobra platforma dla innych systemów dostarczania informacji. Firmy PointCast, BackWeb, AirMedia i First Floor mają zamiar współpracować z Microsoft nad wykorzystaniem Internet Explorer w swoich systemach. PointCast już dziś wykorzystuje CDF jako format kanałów Connections a Internet Explorer jako wewnętrzną przeglądarkę World Wide Web.
Otwartość CDF pozwala łatwo wykorzystywać ten format w innych systemach, ale także przygotowywać narzędzia edycyjne. HTML opisuje zawartość pojedynczego pliku, CDF – grupy dokumentów HTML, ale na poziomie poleceń, ich stosowania, opcji a nawet możliwych błędów są dość podobne. Edytory HTML takie jak HomeSite już dziś zajmują się organizacją grupy dokumentów, dodanie więc wsparcia dla CDF nie jest zbyt wielkim problemem.
Microsoft ogłosił, że następna wersja jego edytora FrontPage ma mieć możliwość tworzenia plików CDF. Wsparcie dla CDF ma również Internet Information Server pozwalający dzięki Active Server Pages dynamicznie generować CDF i Site Server 2.0, umożliwiający personalizowanie CDF przez użytkownika. Pliki CDF będzie można również przygotować w nowej wersji Cold Fusion firmy Allaire oraz iNet Developer 2.0 firmy Pictorious. To dla twórców edytorów i serwerów – mając dostęp do otwartego formatu i jego implementacji w internet Explorer 4.0 mogą łatwo rozszerzyć listę możliwości swoich produktów o pracę z CDF.
Microsoft nawiązuje równiez współpracę z wydawcami kanałów. Mają oni brać udział w tworzeniu zestawu kanałów dostarczanym razem z Internet Explorer (platinium channels) oraz szerszego zbioru, który znajdzie się w katalogu kanałów (gold channels). Istotną rolę w tych promowanych przez Microsoft kanałach ma grać Dynamic HTML, pokazujący interaktywne, multimedialne możliwości nowej wersji Internet Explorer.
Otwartość formatu CDF oznacza również to, że możliwe staje się tworzenie kanałów przez każdego wydawcę internetowego, a nie tylko tych związanych cyrografem z Microsoft. Użytkownicy Internetu posiadający swoje strony mogą tworzyć mini-kanały konkurujące z wielkimi wydawcami serwisów. Inne rozwiązania dostarczania informacji nie pozwalały tworzyć kanałów przez każdego, dopiero ostatnio wprowadził to PointCast, a za nim zacyznają proponować inne firmy.
CDF jest oczywiście jeszcze jednym elementem promocji Internet Explorer, a ten – Microsoft Windows i oprogramowania na nim pracującego. Ale dzięki tym zabiegom promocyjnym otrzymujemy boiecujący system datarczania informacji obudowany szerokimi koalicjami. Może gdyby Microsoft sprzedawał telewizory, wszyscy już dziś oglądalibyśmy trójwymiarowe filmy?
Co oznacza dla internetowego wydawcy publikowanie przy pomocy kanałów informacyjnych? Przede wszystkim pozwala na większą kontrolę nad tym, co i w jakiej kolejności zobaczy na swoim ekranie odbiorca.
Odchodzi się tu od filozofii gazety, gdzie czytelnik może rzucić okiem na jeden tekst i przejść do drugiego, zbliża za to do filozofii telewizji, a ściślej - telewizji kablowej, gdzie do dyspozycji mamy wiele programów, ale w obrębie każdego z nich filmy i audycje pokazywane są w pewnej kolejności.
Stosowanie CDF wymaga od wydawcy ściślejszego opisu prezentowanych informacji. Strumień informacji płynący z danego serwisu podzielony jest na kanały, które muszą być dobrze zdefiniowane, opatrzone co najmniej tytułem, datą, opisem i słowami kluczowymi, przydzielone do odpowiedniej kategorii. Równie szczegółowy opis powinien byc dodany do każdego artykułu. Konieczne wydaje się tu więc stosowanie baz danych do przygotowania materiału informacyjnego i publikacji go w sieci. Baza taka przydaje się również do generowania pliku definiującego kanał i jednostki informacji w nim.
Wykorzystanie kanałów nie oznacza wcale końca World Wide Web. Format CDF opiera się na tworzących standardach HTTP i HTML, informacje, które przekazywane są przez kanały, muszą wcześniej znaleźć się na serwerze World Wide Web. Jest to nowa metoda komunikacji z czytelnikiem, próba przekazania mu tych samych informacji w inny sposób. Prekursor kanałów i dostarczania informacji - The Pointcast Network - zgromadził ponad milion użytkowników, co na około dwadzieścia milionów korzystających z World Wide Web nie jest wcale mało.
Specyfikacja CDF ma jeszcze przed sobą cały proces zatwierdzania przez W3C. Nie ma jeszcze programów do tworzenia kanałów ani odbiorników. Ale już dziś Microsoft ma silne wsparcie zarówno od większości producentów podobnego oprogramowania, w tym Pointcast jak i od wydawców internetowych, jak Ziff-Davis. Jednak na wyniki w postaci pogramów i kanałów przyjdzie poczekać jeszcze kilka miesięcy. Rozwój wykorzystania CDF zbiegnie się prawdopodobnie w czasie z wprowadzeniem na rynek Windows 97, gdzie dzięki Internet Explorer 4.0 możliwe będzie odbieranie kanałów.
Jednym z najwazniejszych pytań, jakie trzeba sobie zadać przeglądając specyfikację CDF i zapowiedzi Microsoft, jest to, czy w Polsce będzie można odbierać rodzime kanały. Zalezy to po części od Microsoft, od tego czy będzie promował CDF równie mocno jak Internet Explorer czy Front Page, a po części – od samych wydawców. Nie mamy zbyt wiele serwisów informacyjnych i nie mamy zbyt wiele gazet w Internecie czy innych centrów informacyjnych, które by mogły udostępniać swoje informacje przez kanały.
Kto właściwie może stworzyć kanał, ile potrzeba na to informacji, jak często je uaktualniać? Użytkownicy polskiego Internetu w dużym stopniu korzystają z połączeń dial-up, prze modem, a nie połączeń stałych. Z analizy statystyk dostępu do serwisu Winter wynika, że tego typu połączenie posiada około czterdziestu procent użytkowników. Korzystając z modemu nie łączą się oni ani zbyt często ani an zbyt długo. Nie można więc aktualizować zbyt często informacji ani udostępniać zbyt wielu na raz.
Można tu przyjąć model uaktualniania informacji raz dziennie, w wyjątkowych sytuacjach częściej. Pewne informacje mogą być podawane tylko raz na tydzień – można na przykład stworzyć szybki, świeży i gorący kanał "Wiadomości" i pełen wiekszych, wymagająych więcej pracy tekstów "Analizy". Informacje o tekstach starszych wystarczy umieszczać w kanale "Archiwum".
Ile potrzeba informacji? Zależy to od tematyki kanału. Jesli jest to funkcjonalny odpowiednik gazety – to sporo i bardzo aktualnych, bo tego się spodziewamy od dziennika. Gazety codzienne publikują ponad setkę tekstów dziennie, do tego kilkanaście fotografii, tabel i wykresów. Oczywiście nikt nie strawi takiej porcji informacji w jednym worku, trzeba utworzyć tu mniejsze kanały takie jak "Sport", "Gospodarka" czy "Polityka". Jesli temat jest bardziej specjalistyczny, na przykład o nauczaniu informatyki w szkołach, to wystarczy kilka dobrych informacji tygodniowo. Kanał może stworzyć każdy, kto uważa, że jest w stanie zadowolić czytelników, oddać im do dyspozycji odpowiednią porcję niezłej informacji.
Specyfikacja CDF pozwala na otrzymywanie informacji o odbiorcach, więc można próbować się jak najwięcej dowiedzieć o nich, wychodzić na przeciw ich oczekiwaniom.
17 marca 1997
› BackWeb Infocenter (31 października 1998)
› Agenci w Internecie (27 października 1997)
› Kanały w Internet Explorer (12 sierpnia 1997)
› Programy technologii push (6 czerwca 1997)
› PointCast Connections (3 czerwca 1997)
› Technologia push we Fruit of the Loom (21 maja 1997)
› Kanały informacyjne mają przyszłość! (21 maja 1997)
› PointCast i ruch w sieci (11 kwietnia 1997)
› Format CDF i kanały informacyjne (17 marca 1997)
› Gazeta na przenośnym komputerze (3 marca 1997)