Poczta elektroniczna lepsza od telefonu
Większość biznesmenów ceni sobie pocztę elektroniczną bardziej niż telefon jako narzędzie do porozumiewania się w sprawach zawodowych.
Najważniejszą rzeczą przed rozpoczęciem definiowania kanału PointCast Connection jest przygotowanie listy stron, które mają znaleźć się w bieżącej edycji kanału, ich tytułów i adresów URL. Warto ułożyć je w pewnej kolejności, od najważniejszej albo od najbardziej aktualnej.
Trzeba przygotować również krótki opis kanału, mający nie więcej niż dwieście trzydzieści znaków - wystarczą dwa dłuższe zdania. Opis ten jest ważną rzeczą: często może od niego zależeć to, czy użytkownicy PointCast zainteresują się naszym kanałem. Biorąc pod uwagę obecnych użytkowników PointCast, warto przygotować go po angielsku, nawet gdyby sam kanał był już tylko w języku polskim. Opis ten pokazywany jest podczas procesu subskrypcji kanału.
Dłuższy opis kanału może być umieszczony na oddzielnej stronie, do której podajemy odnośnik. Odnośnik ten, podobnie jak opis, będzie umieszczony w katalogu kanałów.
Kanał definiowany jest w pliku .CDF, który musi zostać umieszczony na serwerze World Wide Web. Warto więc mieć dostęp do serwera, by tam umieścić gotowy plik. Możliwe jest lokalne testowanie pliku konfiguracyjnego – plik może znajdować się na naszym dysku, a tylko artykuły w sieci.
Przed rozpoczęciem tworzenia kanału warto nie tylko zainstalować PointCast Network 2.0, ale i ściągnąć nieco informacji z istniejących już kanałów, by zobaczyć, jak to robią inni. Generalnie, artykuły w kanałach niewiele różnią się od serwisów World Wide Web, może są trochę bardziej oszczędne graficznie i starają się być niezbyt długie.
PointCast Connection Builder można znaleźć wskazując przycisk Personalize, później wybrać Personalize Channels, a w pojawiającym się polu dialogu – przycisk Connections Builder.
Pojawia się pierwsze pole dialogu – Welcome. Można tu albo otworzyć istniejący plik konfiguracyjny kanału albo stworzyć nowy plik konfiguracyjny. Tworząc nowy plik można skorzystać z kreatora Connections Wizard albo nie; jeśli nie korzystamy z kreatora, to pojawi się już sam Connections Builder. Tworząc pierwszy raz kanał, a także w ogóle tworząc kanał warto skorzystać z kreatora, a dopiero za drugim razem wprowadzać poprawki już bez jego udziału.
Jak wygląda tworzenie kanału z użyciem kreatora? Jest to proces składający się z trzech etapów: wprowadzania listy artykułów, podawania nazwy i opisu kanału oraz definiowania spraw technicznych dotyczących kanału.
Pierwszy etap to wprowadzanie listy artykułów tworzących kanał – Define article properites. Dla każdego artykułu podajmy jego tytuł – Title oraz adres internetowy – URL. Można określić, jakiego typu jest dany element – czy jest to plik HTML czy też animacja PointCast. Dla animacji podawane są dodatkowe ustawienia – Animations Settings. Określamy również, jak będzie wyświetlany artykuł: czy tylko w przeglądarce – Channel Viewer czy również w wygaszaczu ekranu – SmartScreen. W wygaszaczu ekranu pojawia się tytuł i początek tekstu, a na dole ekranu przewijany jest pasek z tytułami artykułów. Artykuły mogą być zabezpieczane hasłem – opcją Authenticate.
Po wprowadzeniu wszystkich artykułów przechodzimy do drugiego etapu, definiowana właściwości kanału – Name Your Connection. Wprowadzana jest tu nazwa kanału, która może mieć do trzydziestu znaków, dalej skrócona, mająca do dziesięciu znaków nazwa pojawiająca się na przekładce z naszym kanałem, opis kanału mogący liczyć sobie do dwustu trzydziestu znaków oraz adres, pod którym znaleźć będzie można bardziej szczegółowe informacje na temat kanału.
Etap trzeci – Configure Your Connection – również dotyczy kanału jako całości. Podawany jest tu adres, gdzie będzie można znaleźć plik konfiguracyjny. Jest to rzecz przydatna podczas uaktualniania informacji – PointCast będzie wiedział, gdzie ma sięgnąć po informacje o nowych artykułach. Poniżej określana jest ocena zawartości (content rating) według standardu PICS, a na końcu – rzecz najważniejsza dla odbiorcy, czyli to, jak często uaktualniany będzie kanał. Domyślnie jest to trzy dni, sam PointCast w swej dokumentacji zaleca, by było to nie rzadziej niż raz na miesiąc, a najlepiej – raz w tygodniu.
Na tym etapie można również zarejestrować swój kanał. Choć nie jest to obowiązkowe, daje to pewne korzyści, między innymi dostęp do informacji o nowych kanałach, ale przede wszystkim darmowe raporty o czytelnikach naszego kanału.
Tak utworzona konfiguracja kanału jest zapisywana w pliku o rozszerzeniu CDF.
Utworzony kanał można przetestować, wybierając polecenie Preview z menu File. Otwiera się klient PointCast i możemy w nim zobaczyć wprowadzone artykuły czy animacje. Gdy plik .CDF jest gotowy, wystarczy przenieść go na serwer World Wide Web, gdzie mieszczą się artykuły z kanału i wskazać do niego drogę czytelnikom.
Do pliku konfiguracyjnego można w każdej chwili wprowadzać zmiany, używając PointCast Connections Builder albo własnych narzędzi czy wręcz edytując plik ręcznie. CDF nie jest zbyt skomplikowanym formatem. Przy większym serwisie, tworzonym przy pomocy baz danych, łatwo dopracować się jego automatycznego generowania z bazy danych. Wszystkie zmiany odniosą efekt wtedy, gdy czytelnik połączy się z naszym serwisem i będzie chciał uaktualnić prenumerowany przez siebie kanał.
Razem z plikiem konfiguracyjnym generowana jest też strona zachęcająca do korzystania z kanału, zapisana w pliku noszącym nazwę ..._jump.htm, na przykład winter_jump.htm, jeśli plik nazywa się winter.cdf. Zawiera ona podany przez nas opis oraz informację, skąd ściągnąć plik .CDF i klienta PointCast. Dla kanału w języku polskim warto przetłumaczyć zawartość tej strony, pozostawiając jednak oba odnośniki nienaruszone.
Strona ta i ikonka PointCast mogą stać się pierwszymi elementami promocji naszego kanału, warto umieścić je lub poinformować o nich już na pierwszej stronie naszego serwisu. Warto również wpisać utworzony kanał do PointCast Connections Directory.
Kanał, którego plik konfiguracyjny utworzyliśmy w PointCast Connections Builder i umieściliśmy na serwerze, jest dostępny dla wszystkich, którzy będą mieć klienta PointCast 2.0. Na początku czerwca 1997 roku, gdy klient ten został w wersji beta umieszczony na serwerze Pointcast, tych potencjalnych czytelników można jeszcze policzyć na palcach jednej ręki, ale docelowo jest to co najmniej milion użytkowników The Pointcast Network w wersjach poprzednich oraz prawdopodobnie również użytkownicy innych programów rozpoznających format CDF.
W promocji naszego kanału może pomóc katalog kanałów przygotowany wspólnie przez PointCast i Excite – PointCast Connections Directory. Jest on dostępny w World Wide Web, ale także przez klienta PointCast – w części PointCast Connections, w przegródce Beta Info. Najważniejszym jednak miejscem promocji jest nasz serwis, gdzie zamieszczona zostanie informacja o kanale, wskazówki o tym, jak go zaprenumerować i co jest potrzebne, by z niego korzystać.
Do katalogu Excite można wpisać się bezpośrednio z Connections Builder, wybierając z menu Request polecenie Directory Listing. Pojawia się pole dialogu, gdzie znajdują się wprowadzone wcześniej informacje o kanale – nazwa, opis, lokalizacja pliku konfiguracyjnego, adres pliku z informacjami, ocena zawartości. Jedyną rzeczą, którą trzeba jeszcze dodać, jest kategoria, do której zaliczony będzie nasz kanał.
Dla naszego serwisu PointCast proponuje system promocyjny składający się z trzech elementów: ikonki Get PointCast Connections, strony zachęcającej do korzystania z kanału oraz strony umożliwiającej ściągnięcie klienta PointCast.
Ikonka Get PointCast Connections – najlepiej, by była umieszczona na stronie lub stronach często odwiedzanych, na pierwszej stronie lub w popularnych miejscach serwisu. Powinna prowadzić do strony zachęcającej do korzystania z kanału. Ikonka jest przygotowana przez firmę PointCast i nie może być zgodnie z umową licencyjną w żaden sposób zmieniana. Jej celem jest przyciągnięcie nowych odbiorców naszego kanału. PointCast proponuje jeszcze zwiększyć jej siłę przez uzupełnienie informacją tekstową w stylu "Ostatnie wiadomości dzięki Winter wprost na twoim komputerze!". Klikając na ikonkę przechodzimy do strony zachęcającej do korzystania z z kanału.
Strona zachęcająca do korzystania z kanału jest generowana przez Connections Builder, oczywiście w wersji anglojęzycznej, więc dla polskich kanałów warto ją przetłumaczyć. Pozwala na dostęp do pliku konfiguracyjnego naszego kanału dla tych, którzy już mają PointCast 2.0 oraz na wskazanie miejsca, skąd można ściągnąć program dla tych, którzy jeszcze go nie mają. W tym drugim przypadku użytkownik otrzymuje odnośnik do strony umożliwiającej ściągnięcie klienta PointCast.
Praktycznie jednak warto ze strony generowanej przez Connections Builder wybrać istotne elementy, a stronę informacyjną kanału urządzić tak, jak to sami uważamy za stosowne, wprowadzając styl graficzny swojego serwisu. Podobnie należy postąpić z ikonką – pamiętać o wskazówkach PointCast, ale postąpić zgodnie z własną koncepcją promocji kanału.
Strona umożliwiająca ściągnięcie klienta PointCast to ostatni element promocyjny, promocja już bardziej PointCast i jego systemu niż konkretnego kanału. Umieszczona na serwerze PointCast. Dzięki sprytnemu odnośnikowi z naszej strony otrzymujemy tam możliwość ściągnięcia pliku konfiguracyjnego naszego kanału.
Gdy kanał zostanie już utworzony i przetestowany, warto poinformować o nim wszystkich, do których możemy dotrzeć: tych, którzy wpisali się do książki gości naszego serwisu, o ile taką mamy, oznajmić o tym w grupach dyskusyjnych, zmienić odpowiednio wpisy do katalogów zasobów.
Niezbędnym elementem promocji jest informacja zwrotna – ilu mamy czytelników i kim oni są. Uzyskanie takich informacji w przypadku serwera World Wide Web jest możliwe dzięki analizie statystyk dostępu. W przypadku PointCast Connections dane takie ma wysyłać sam PointCast za darmo, ale tylko zarejestrowanym wydawcom kanałów informacyjnych i dopiero w trzecim kwartale 1997 roku. Swój kanał można zarejestrować na serwerze PointCast, na stronie Getting Started.
Kanały PointCast Connections mogą być przygotowane stosunkowo szybko. Jednak nad wyborem materiału i częstotliwości zmian warto się chwilę zastanowić.
PointCast Network w wersji 2.0 pozwala na tworzenie własnych kanałów każdemu, kto posiada serwis World Wide Web. Kanały te są udostępniane przy pomocy tejże właśnie PointCast Network, a ściślej – klienta PointCast 2.0. Kanały Connections tworzy się przy pomocy narzędzia PointCast Connections Builder, dostarczanego razem z PointCast 2.0. Klient ten jest dostępny za darmo, pracuje na platformie 32-bitowych Windows, czyli Windows 95 i Windows NT.
W dużym uproszczeniu tworzenie kanału to wybór dokumentów World Wide Web, które mają być pokazywane jako zawartość kanału. Dokumenty te, przez szacunek dla kanałów jako medium informacyjnego nazywane dalej artykułami, będą pokazywane w kliencie PointCast każdemu, kto rozpocznie subskrybcję naszego kanału. Po każdym uaktualnieniu zawartości kanału artykuły są przechowywane na komputerze czytelnika; nie musi on być połączony z Internetem, by się z nimi zapoznać. Artykuły mogą zawierać odnośniki do stron w sieci i po ich wybraniu można wędrować po Internecie, oczywiście już przy aktywnym połączeniu.
Technicznie rzecz biorąc PointCast Connections pozwalają publikować jako kanały czy kanały całą zawartość serwera World Wide Web, z nielicznymi wyjątkami, takimi jak strony o niestandardowym kodzie HTML oraz strony zawierające programy Java, JavaScript czy ActiveX. Jednak taka operacja nie ma zbyt wiele sensu.
PointCast w swych zaleceniach dla wydawców podkreśla – a można tu zaufać firmie, która ma już milion odbiorców swojego systemu – że czytelnicy otrzymujący wiadomości z PointCast mają wobec nich inne oczekiwania niż wobec treści serwisu World Wide Web. Oczekują oni wiadomości, które będą użyteczne, na czasie, często uaktualniane i niezbyt długie ani bogate graficznie. Od spełnienia tych oczekiwań zależy liczba czytelników naszego kanału, a szczególnie liczba stałych, wiernych czytelników, którzy są najcenniejszym dobrem dla każdego wydawcy.
Warto zastanowić się, jaka informacja jest najważniejsza dla naszych odbiorców, zarówno obecnych jak i tych, których zamierzamy zainteresować oraz przeanalizować, jakiego typu odbiorcami są użytkownicy PointCast czy generalnie tej metody odbioru informacji z sieci. Użytkownicy PointCast chcą, by informacja, którą otrzymują, była im przydatna w pracy lub odpowiadała ich zainteresowaniom; często odbierają te informacje podczas pracy, ze swego stanowiska pracy.
Kanał PointCast Connections nie może być po prostu łatwą formą wprowadzenia na ekran czytelnika serwisu World Wide Web, bo użytkownik PointCast nie znajdzie w takim działaniu żadnej wartości; może przecież zapoznawać się z tym serwisem przy pomocy klasycznej przeglądarki. Nie powinna być to także tylko reklamówka serwisu, z listą odnośników prowadzącą do serwisu, bo znów wartość takiego działania jest wątpliwa. Odnośniki powinny raczej mieć znaczenie pomocnicze, stanowić źródło dodatkowej, poszerzającej informacji.
Gdy zawartość kanału nie zmienia się w ogóle, to jego czytelnicy nie będą widzieli w sensu w przedłużaniu subskrypcji. Dlatego warto wybierać taką tematykę i takie artykuły, które będą się często zmieniały. Z drugiej strony warto zastanowić się, czy mamy czas i możliwości przygotowania wyznaczonej sobie ilości nowych tekstów w wyznaczonym czasie.
PointCast zaleca, by przygotowywać od trzech do pięciu artykułów, które będą zmieniane przynajmniej raz na tydzień. Maksymalnie powinno to być osiem artykułów; jeśli mamy ich więcej, warto stworzyć dla nich oddzielne kanały.
Mogą one zawierać odnośniki do innych tekstów w naszym serwisie, ale same powinny zawierać wystarczająco dużo informacji, by użytkownik nie musiał bez przerwy sięgać do sieci. Gdy tworzymy kanał kodowany, warto udostępnić bez kodowania zapowiedzi informacji z odnośnikami do pełnych tekstów.
Kanał Connections może mieć do 150 kilobajtów. Brana pod uwagę jest tu suma długości plików HTML umieszczanych w kanale, plików graficznych wyświetlanych w artykułach, animacji, ekranów Smart Screens. 150 kilobajtów to sporo: jest to ponad siedemdziesiąt stron czystego tekstu, więc z pewnością wystarczy na powiedzmy 7 artykułów po dwie strony maszynopisu wraz z oszczędnym kodem HTML (do 40 kilobajtów), trochę stałych elementów graficznych (do 10 kilobajtów), 2-3 ilustracje po nawet 20 kilobajtów (do 50 kilobajtów), a jeszcze trochę miejsca zostanie na animację czy SmartScreen.
PointCast Connections są odbierane przy pomocy klienta PointCast 2.0. Posiada on własną wbudowaną przeglądarkę, ale może również korzystać z przeglądarek Internet Explorer lub z Netscape Navigator. Internet Explorer jest używany jako przeglądarka wewnętrzna, do pokazywania treści kanału.
Niestety, zgodnie z tym co mówi PointCast większość użytkowników jego sieci używa przeglądarki PointCast, więc przy projektowaniu stron trzeba brać pod uwagę ograniczenia tej przeglądarki. Niestety, dlatego że własna przeglądarka PointCast nie rozpoznaje polskich znaków diakrytycznych, popularnie zwanych polskimi literami oraz ma nieco inne przyzwyczajenia, jeśli chodzi o interpretację HTML niż Internet Explorer czy Netscape Navigator.
Teoretycznie własna przeglądarka PointCast rozpoznaje HTML 3.2 i typowe formaty plików używanych w World Wide Web. Nie rozpoznaje ramek – które, co warto przypomnieć, w standardzie tym nie są obecne. Nie jest zalecane używanie wtyczek (plug-ins) i komponentów ActiveX, apletów Javy, skryptów JavaScript.
Dla zwolenników multimedialnego przedstawiania informacji PointCast przygotował możliwość tworzenia animacji i SmartScreens, czyli wygaszaczy ekranu prezentujących grafikę i zapowiedzi tekstów. Można je przygotowywać przy pomocy PointCast Studio. Zalecane jest wysyłanie jednej tylko animacji w każdym kanale.
W kanałach PointCast Connections mogą być pokazywane nie tylko dokumenty HTML, ale także animacje. Do ich przygotowywania służy program PointCast Studio. Animacje mogą spełniać rolę uzupełnień do naszych artykułów, zawierać zdjęcia, wykresy czy schematy. Każda animacja może zawierać odnośniki do miejsc w sieci.
Specjalnym rodzajem animacji są SmartScreens, kompozycje graficzne działające podobnie jak wygaszacze ekranu. Można na nich umieścić znak graficzny kanału, tytuły i zapowiedzi artykułów, reklamy.
Animacje mogą być tworzone zupełnie od nowa lub z użyciem szablonów (templates). Już w pierwszej wersji beta mamy do dyspozycji kilka takich szablonów, dla typowych animacji 240x160 i dla SmartScreens. Szablony to po prostu animacje: można więc stworzyć własny szablon, zawierający elementy typowe dla naszego kanału i na jego podstawie tworzyć następne animacje.
Każda animacja składa się z elementów graficznych zwanych tu aktorami. Dla każdego aktora określa się moment jego pokazania w czasie trwania animacji, długość prezentowania na ekranie, położenie, efekty wprowadzania na ekran, przesuwanie po obszarze animacji. Każdy element może być odnośnikiem do artykułu czy miejsca w sieci. Jako aktor może występować rysunek zapisany w pliku GIF czy JPEG lub tekst. Inne typy aktorów, określane jako dynamiczne, takie jak wykresy, filmy, kursy akcji, zarezerwowane są tylko dla kanałów korporacyjnych, tworzonych przy użyciu Corporate Broadcast Manager, narzędzia, które będzie dostępne dopiero w przyszłości.
Zastosowany tu specjalny format graficzny .anm pozwala na tworzenie niezbyt dużych plików. Animacja trwająca 10-30 sekund zajmuje 15-30 kilobajtów.
PointCast Studio jest podobnie jak klient PointCast dostępne za darmo na serwerze producenta, dziś jeszcze w wersji beta. Pełna wersja jest przewidziana na koniec lata 1997.
Plik konfiguracyjny kanału PointCast Connections tworzony jest przy pomocy Connection Builder i właściwie pozostaje już tylko przegrać go na serwer World Wide Web. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by podejrzeć go nieco i zorientować za co odpowiedzialne są poszczególne polecenia CDF. Można go też będzie porównać z plikiem budowanym dla Internet Explorer 4.0, gdzie nie ma jeszcze tak eleganckich narzędzi edycyjnych.
Istotne są tu dwa pytania: Czy plik CDF dla Connections można generować automatycznie korzystając z bazy danych? Czy daje się przygotować plik, który będzie wspólny dla PointCast Connections i Internet Explorer 4.0?
3 czerwca 1997
› BackWeb Infocenter (31 października 1998)
› Agenci w Internecie (27 października 1997)
› Kanały w Internet Explorer (12 sierpnia 1997)
› Programy technologii push (6 czerwca 1997)
› PointCast Connections (3 czerwca 1997)
› Technologia push we Fruit of the Loom (21 maja 1997)
› Kanały informacyjne mają przyszłość! (21 maja 1997)
› PointCast i ruch w sieci (11 kwietnia 1997)
› Format CDF i kanały informacyjne (17 marca 1997)
› Gazeta na przenośnym komputerze (3 marca 1997)