Wolność słowa w Internecie
Użytkownicy Internetu są bardzo przywiązani do swojej wolności wysyłania listów, uczestniczesnia w grupach dyskusyjnych, publikowania na stronach internetowych.
Historia komputerów osobistych to nieprzerwane poszukiwanie dobrych rozwiązań sprzętowych i najlepszego sposobu realizacji coraz trudniejszych zadań stawianych przed komputerami. Historia ta nie pozbawiona jest błędów i ślepych uliczek; zwykle dopiero kolejna realizacja niezłych pomysłów, takich jak komputer przenośny czy graficzny sposób porozumiewania się, okazała się strawna dla użytkowników.
Za pierwszy komputer osobisty można uznać Scelbi8H stworzony w 1973 roku przez firmę Scelbi Computer Consulting. Jednak znacznie bardziej popularną od niego maszyną był Altair 8800 firmy MITS. W roku 1975 sprzedano go dwa tysiące egzemplarzy, więcej niż jakiegokolwiek komputera przed nim.
Pierwsza stacja dysków posiadająca możliwości zapisu i odczytu, została stworzona również w 1973 roku. Model 33FD firmy IBM miał średnicę 8 cali, a pracujące w nim dyskietki pozwalały na zapisanie 200 KB na każdej stronie. Zastąpił ją później 5,25-calowy model SA400 z dyskietkami o pojemności 175 KB. W 1980 roku firma Sony stworzyła stację 3,5 calową, w której odcztywane były dyskietki 720 KB, a później 1,44 MB.
Początkowo do przechowywania danych używano pamięci bębnowych, gdzie dane zapisane były na taśmie nawiniętej na bęben, nad którą przesywała się głowica odczytująca. Współczesne dyski twarde wywodzą swój początek od modelu IBM 3340 wyprodukowanego w 1973 roku. Dysk ten miał dwa woluminy, każdy o pojemności 30 MB. IBM nazwał go Winchester, z racji skojarzenia ze strzelbą o dwóch lufach i kalibrze 30-30, używaną w czsach podboju Dzikiego Zachodu. Od tej pory dyski używane w komputerach osobistych nazywane są czasem dyskami typu Winchester.
Od tego czasu dyski mają coraz większą pojemność, szybszy czas dostępu, mniejsze wymiary. Poważnym wyzwaniem dla dysków twardych było powstanie komputerów przenośnych - komputerów, które mają być jak najmniejsze i jak najlżejsze, nie tracąc przy tym mocy obliczeniowej. Poradzono sobie i z tym; już w 1993 roku istniały modele dysków o pojemności 42 MB i średnicy 1,8 cala.
Altair mieścił w sobie 8-bitowy procesor Intela 8080, 256 bajtów pamięci i wyświetlacz ciekłokrytaliczny. Urządzenia takie jak klawiatura, monitor czy stacja dysków można było kupić od jednego z producentów współpracujących z MITS. W roku 1975 na komputerze Altair można było uruchomić BASIC, pierwszy produkt stworzony przez Billa Gatesa i Paula Allena z Microsoft. Komputer ten kosztował kilkaset dolarów.
W dzisiejszym świecie opanowanym przez komputery osobiste zgodne ze standardem IBM PC trudno uwierzyć, że tak naprawdę do idei komputera osobistego i wykorzystania go jako narzędzia pracy przekonał ludzi komputer Apple II i arkusz kalkulacyjny VisiCalc. Apple II po raz pierwszy został pokazany na komputerowej wystawie w San Francisco w roku 1977. Nowością było zastosowanie kolorowej grafiki, zapisanie języka BASIC w stałej pamięci ROM. Apple II posiadał procesor 6202, 16 KB RAM, 16 KB ROM, odtwarzacz kaset, kolorowy monitor. Kosztował 1298 dolarów. W 1978 roku pojawił się model IIs ze stacją dysków.
Na tej samej wystawie pokazany został PET (Personal Electronic Transactor) firmy Commodore, pierwszy z serii mikrokomputerów przeznaczonych dla szerokiego kręgu odbiorców. PET posiadał 4 MB RAM, 14 KB ROM z zapisanym Microsoft BASIC, odtwarzacz kasetowy i kosztował 795 dolarów.
Przy końcu lat siedemdziesiątych pojawił się także komputer Osborne I Portable, sprzedawany za 1795 dolarów. Razem z komputerem oferowano cały zestaw programów: edytor WordStar, arkusz SuperCalc, język BASIC i programy narzędziowe do systemu CP/M, warte oddzielnie 1500 dolarów; tak zapoczątkowana została dziś bardzo popularna metoda dodawania programów do sprzedawanych komputerów. Komputer przenośny Osborne miał wygląd sporej walizki, z maleńkim monitorem. Jego producent znalazł się w poważnych kłopotach finansowych, gdy krótko po wyjściu na rynek modelu I ogłosił, że ma w zanadrzu lepszy model II, a później przez dłuższy czas nie mógł go skończyć; został z magazynami pełnymi przestarzałych komputerów i brakiem gotówki.
W tym czasie mało kto jeszcze wierzył w to, że komputery mogą stać się narzędziem człowieka nie tylko w pracy, ale i w domu. "Nie ma żadnego powodu, by ktokolwiek chciał mieć kiedyś komputer w domu" - stwierdził w 1977 roku Kenneth Olsen, założyciel Digital Equipment Corporation, później jednej z największych korporacji informatycznych, produkującej także komputery osobiste dla domowych użytkowników.
Graficzny sposób porozumiewania się z użytkownikiem, z użyciem myszki i ikon, pojawił się niedługo potem, w roku 1981. Nazwano go Star, a stworzony został przez centrum badawcze PARC, Paolo Alto Research Center firmy Xerox. Nie był jednak specjalnym sukcesem, być może z powodu ceny - kosztował 50 tysięcy dolarów. Niektóre jego elementy pojawiły się dwa lata później na komputerach Lisa i Macintosh firmy Apple.
W tym samym roku firma IBM wprowadziła na rynek swój komputer IBM PC. Kombinacja otwartej architektury, marki IBM i wydanego rok później arkusza Lotus 1-2-3 pozwoliła osiągnąć sukces, który leży dziś u podstaw rynku komputerów osobistych.
IBM PC powstał dzięki wysiłkowi i uporowi Billa Lowe, dyrektora laboratorium Entry Level Systems należącego do IBM. W połowie 1980 roku firma International Business Machines, szerzej znana jako IBM, stwierdziła, że warto mieć w swojej ofercie mikrokomputer. Lowe stwierdził wtedy, że najlepszą drogą do tego będzie kupienie jednego z modelów Atari i sprzedawanie go pod szyldem IBM; jego zwierzchnicy nie zgodzili się na to i polecili mu stworzyć własną maszynę.
Bill Lowe rozpoczął prace nad projektem Chess, którego efektem był komputer o nazwie Acorn. W komputerze tym tylko klawiatura, obudowa i BIOS pochodziły z IBM. Procesor został stworzony przez firmę Intel, a system operacyjny i język programowania BASIC – przez firmę Microsoft. Sprzedawana razem z nim drukarka została stworzona przez fimę Epson.
Lowe zdecydował, że w Acornie użyty zostanie procesor Intel 8088 zamiast istniejącego już potężniejszego 16-bitowego procesora 8086, ponieważ komputer wyposażony w tak dobry procesor mógłby być konkurencją dla niektórych już istniejących dużych maszyn z IBM, co kierownictwu firmy mogłoby się nie spodobać. Z tych samych powodów później długo zwlekano z wykorzystaniem 32-bitowego procesora Intela, dając się wyprzedzić firmie Compag, która wprowadziła na rynek pierwszy komputer 386.
IBM Personal Computer został po raz pierwszy zaprezentowany 12 sierpnia 1981 roku. Pierwszy model miał procesor Intel 8088, 16K pamięci operacyjnej, możliwość użycia zamiast dysku twardego także taśmy magnetofonowej i stację 5.25 cala; kosztował 3000 dolarów. Komputer ten stał się z miejsca wielkim sukcesem: do końca roku sprzedano dziesięć tysięcy sztuk, w następnym roku – sto pięćdziesiąt tysięcy. Dalsza sprzedaż przekroczyła wszelkie oczekiwania. Dziesięć lat później na świecie używano ponad czterdzieści pięć milionów komputerów zgodnych z IBM PC. Amerykańskiemu tygodnikowi Time tak spodobał się IBM PC, że w 1982 roku nadał mu tytuł Maszyny Roku... zastępując nim wyjątkowo nadawany co rok tytuł Człowieka Roku.
Architektura IBM PC była znana i można było ją kopiować; pierwsza uczyniła to mało dziś znana firma Columbia Data Products. Większy sukces odniósł jednak rok później Compaq.
Pierwszy udany model komputera przenośnego był oparty nie na architekturze PC, ale na własnym koncepcie znanej w Stanach firmy Radio Shack. Nosił nazwę TRS-80 Model 100; był oparty na procesorze Z80. Miał rozmiar książki, wyświetlacz mieszczący 8 rzędów i 40 kolumn, wbudowane w ROM programy - edytor tekstu, program komunikacyjny i interpreter języka BASIC, ciężar 4 funty i mógł działać na czterech bateriach AA przez całe tygodnie. Szybko stał się popularnym komputerem, zwłaszcza wśród dziennikarzy.
Lisa posiadała 1MB pamięci RAM, 2 MB pamięci ROM, dysk o pojemności 5 MB i pierwszy system graficzny pracujący na komputerze osobistym; została stworzona w 1983 roku przez firmę Apple. Kosztowała 10 tysięcy dolarów. Rok później pojawił się Macintosh...
W 1983 roku pojawił się też MSX, komputer z procesorem Z80, wyprodukowany przez Microsoft we współpracy z kilkoma japońskimi firmami. Nie cieszył się zbyt wielką popularnością w Stanach i niewiele większą poza nimi.
Pierwszym udanym komputerem z graficznym sposobem komunikacji z użytkownikiem był w roku 1984 Apple Macintosh. Pomysł wzięto z systemu Star i wypróbowano go na komputerze Lisa; Macintosh był tańszy od pierwszego i bardziej dopracowany od drugiego. Pierwszy Macintosh posiadał 16-bitowy procesor 68000, monochromatyczny monitor, myszkę z jednym przyciskiem i 128 K pamięci RAM; kosztował 2495 dolarów. Pracował na nim system operacyjny Mac OS, dodano też kilka interesujących aplikacji, między innymi MacPaint. Macintosh wygrał z modelem PCjr firmy IBM - pierwszym komputerem IBM-a skierowanym na rynek użytkowników domowych.
Tymczasem w sierpniu 1985 roku IBM tworzy nowy model swojego komputera osobistego - IBM AT. Posiada on procesor 286 z zegarem 6 MHz i 16-bitową architekturę znacznie przyśpieszające pracę komputera. Pojemność dysku twardego wzrosła z 20 do 40 MB, a same dyski stały się tańsze. Stacje dysków potrafiły już czytać dyski 1.2 MB. Na komputerze pracował system operacyjny PC-DOS 3.0. Komputer AT z 512 K RAM i dyskiem 20 MB kosztował około 5000 dolarów.
Czas na multimedia: firma Commodore wprowadza użytkowników komputerów w świat grafiki, dźwięku i wideo swym modelem Amiga 1000. Komputer ten kosztował 1200 dolarów; był oparty na procesorze 68000; pracował już na nim wielozadaniowy system operacyjny korzystający z okien do porozumiewania się z użytkownikiem.
Następny szczebel w ewolucji systemów IBM PC nie należy do firmy IBM, ale do jej nawiększego konkurenta - firmy Compaq. Pierwszy komputer z procesorem 386 nosi nazwę Deskpro 386, pojawia się we wrześniu 1986. IBM w tym czasie zajmuje się pracami nad komputerami z architekturą Micro Chanel PS/2, które dopiero wiele lat później zostały uznane za ślepą uliczkę.
NextStation, komputer pracujący w systemie Unix z graficznym interfejsem użytkownika, posiadał procesor 68030 z zegarem 25 MHz, 8 MB RAM, stację dysków magnetooptycznych o pojemności 128 MB. Okazał się ślepą uliczką.
Pierwszym komputerem przenośnym z MS-DOS był UltraLite firmy NEC. Zapoczątkował on kategorię małych komputerów przenośnych. Kosztował 2999 dolarów. Dane były przechowywane w podtrzymywanej przy pomocy baterii pamięci DRAM op pojemności 1 MB. Do komunikacji z komputerem stacjonarnym służył zapisany w ROM program LapLink. UltraLite posiadał złącze pozwalające na wpinanie kart ROM z programami takimi jak Word Perfect czy Lotus 1-2-3 lub z 256 KB pamięci.
Stacja robocza SparcStation 1 firmy Sun stała się bardzo popularną maszyną ze względu na swój korzystny stosunek ceny do możliwości. Kosztowała 8995 dolarów. Komputer posiadał 32-bitową architekturę, procesor z zegarem 20 MHz oparty na układzie SPARC; osiągał 12.5 MIPS. Dla wielu jego użytkowników SparcStation stała się sysnonimem stacji roboczej i komputera UNIX-owego.
IBM pojawia się na rynku stacji roboczych z komputerem RS/6000, pracującym w systemie AIX, IBM-owskiej wersji UNIX.
Power Macintosh jest próbą Apple przejścia z wyeksploatowanej już architektury CISC do RISC. Wszystkie poprzednie modele Macintosh oparte były o procesory CISC Motorola 680x0; nowy Power Macinthosh posiada procesor RISC - Power PC. Pozwala on uruchamiać stare, napisane na zwykłego Macintosha aplikacje, nawet nieco lepiej; szybko pojawiły się specjalne (native) wersje oprogramowania na Power Mac, poczynając od Photoshop i Quark XPress. W ciągu roku sprzedano pomad milion maszyn z tej serii.
Mówienie o historii komputerów osobistych sugeruje, że ważniejsze są tu maszyny, a oprogramowanie to tylko dodatek do nich. Nie jest tak: to programy czynią z komputerów rzeczy warte posiadania. Najlepiej ilustruje to przykład sprzed wielu lat: wielu ludzi chcących kupić Apple IIs przychodziło do sklepów pytając o tą maszynę z programem VisiCalc.
Angielskie słowo computer początkowo oznaczało osobę dokonującą pewnego rodzaju mechanicznych obliczeń, czyli odpowiednik naszego rachmistrza; podobnie jak typewriter – wpierw pisarza, dopiero później maszynę do pisania; terminy te wraz z automatyzacją czynności przeniosły się z ludzi na maszyny. Dziś przez komputer rozumie się urządzenie elektroniczne pozwalające na przechowywanie, analizę i tworzenie informacji.
28 lutego 1999
› Zbyt wiele też szkodzi (12 stycznia 2005)
› Nie aż tak duże (10 lutego 2004)
› Zmarł pionier relacyjnych baz danych (10 maja 2003)
› Sześć milionów europejskich graczy (20 lutego 2003)
› Niebezpieczne stare dyski (17 stycznia 2003)
› Pięć lat za Unią Europejską (7 stycznia 2003)
› IDC przewiduje rok 2003 (13 grudnia 2002)
› Prawdziwe ryzyko w wirtualnym unwersum (11 grudnia 2002)
› Najważniejsze urządzenie w domu (25 listopada 2002)
› Pośród cyfrowych wspomnień (21 listopada 2002)