Politycy są często niezadowoleni ze środków przekazu i krytykują je publicznie. Trudno byłoby znaleźć partię, która by nie krytykowała telewizji, gazet i dziennikarzy. Jest to zupełnie naturalne: środki przekazu prezentują własny obraz polityków i ich działań, często odmienny od wizerunku, który partia chce przekazać społeczeństwu.
"W programach, zwłaszcza w zakresie informacji, bardzo często widoczna jest strategiczna manipulacja. Co przez to rozumiem? Wiadomości telewizyjne są przedstawiane jednostronnie, często w krzywym zwierciadle, z pogwałceniem zasad etyki dziennikarskiej. Dotyczy to także zasad funkcjonowania państwa, polskiej racji stanu" - pisze Krystyna Czuba.
"Coraz wyraźniej upolityczniane są programy informacyjne. Podgrzewanie atmosfery poprzez ukazywanie - niekiedy z wyprzedzeniem - protestów przeciw planowanej reformie administracyjnej zakrawało wręcz na sabotaż" - stwierdza Mariusz Kamiński, poseł Akcji Wyborczej Solidarność.
"Zupełnie specyficznym zagadnieniem jest polska telewizja. Wieczorem Wiadomości programu telewizyjnego mają największą oglądalność i przebicie na cały świat, a prowadzi się tam manipulacje widoczne gołym okiem. Nawet wtedy, gdy dziennikarze towarzyszą nam nagrywając przy tej okazji rozmowy, znajduje się ten materiał, jeśli się wogóle znajdzie, marginalnie na ekranie" - ocenia Jolanta Kwaśniewska zainteresowanie poslkiej telewizji pracami jej i i jej męża.
Jarosław Zieliński, Krytyka polityków, Winter.pl, 12 lipca 1998