W marketingu politycznym można wyróżnić cztery rodzaje strategii, dotyczące programu politycznego, programu partii, polityka - kandydata i partii politycznej. Są one powiązane ze sobą; najczęściej występują równolegle.
W strategii sprzedaży projektu politycznego działanie odbywa się w obrębie strategii całej partii, może wiązać się ze strategią wyborczą. Następuje opracowanie własnego projektu lub przyłączenie się do innego – na przykład partii, z którą jest się w koalicji rządzącej lub silniejszej partii, która również jest w opozycji. Opracowywany jest stosunek do konkurencyjnych projektów: krytykuje się je lub częściowo akceptuje, w zależności od oczekiwanych korzyści z tych działań.
Wygrana lub przegrana może nastąpić w jednym wydarzeniu: na przykład referendum takim jak referendum konstytucyjne, głosowaniu w parlamencie nad ważną ustawą albo być rozłożona na całe lata, jak proces dekomunizacji czy reforma administracyjna. W każdym przypadku konieczne jest spożytkowanie wygranej lub wyciągnięcie wniosków z przegranej, starając się wzmocnić pozycję swojej partii politycznej.
Strategia sprzedaży programu zaczyna się od przygotowania i opublikowania samego programu. Następnie przygotowywany jest skrót, stosowane omówienia na ulotkach i innych publikacjach partii politycznej. Politycy kontaktując się z wyborcami i dziennikarzami odwołują się do programu.
Pełen tekst programu znany jest nielicznej grupie ludzi; większość zna skróty i omówienia, w tym także oceny krytyczne przeciwników politycznych.
Podobnie jak z programem - programem partii czy programem wyborczym - postępuje się z koncepcją polityczną czy też projektem politycznym, takim jak reforma administracyjna. Projekt polityczny ma charakter mniej sformalizowany, łatwiej poddaje się modyfikacjom, choćby ze względu na sojusze zawierane dla wprowadzenia go w życie.
W strategii sprzedaży polityka kładzie się nacisk na wygląd i odbiór psychologiczny. Kształtowany jest nie tylko wizerunek polityka w teraźniejszości, ale i w przeszłości - konieczne jest posiadanie niekontrowersyjnego życiorysu, a najlepiej z dużą ilością "kombatanckich" elementów. Życiorys polityka jest odpowiednio przedstawiany, by uwypuklić korzystne fakty i ukryć niewygodne. Choć unika się oczywistych kłamstw, to stosowane są niedomówienia i selekcja informacji, a także korzystna interpretacja.
Polityk poddaje się wskazówkom doradców, którzy sterują jego wypowiedziami i działaniami pod kątem skuteczności. Ważna jest również umiejętność reagowania na sytuacje kryzysowe, w tym działania wrogie, mające na celu zdyskredytowanie polityka - zarówno ze strony innych polityków jak i środków przekazu.
Sprzedaż partii zaczyna się już w momencie jej powstania, od nadania jej dobrej nazwy i skrótu. Partii politycznych i ich związków powstało w Polsce od 1989 roku wiele, zwłaszcza w środowiskach prawicowych. Powstaniom niektórych z nich towarzyszyły dość komiczne okoliczności. Na początku kwietnia 1998 rozpoczęta została procedura rejestracji partii o nazwie Ruch Społeczny AWS. "To ugrupowanie nie ma z nami nic wspólnego. Wygląda to na szwindel czerwonych" – powiedział na to Piotr Żak, rzecznik Klubu Parlamentarnego AWS. Ja się jednak okazało, była to akcja podjęta przez polityków z tego samego ugrupowania.
Po powstaniu partii konieczne jest zapewnienie jej silnej obecności w środkach przekazu, w miarę możliwości posiadanie własnych lub zaprzyjaźnionych. Istotną rolę odgrywają dobrze dobrani politycy-liderzy. Prezentacja partii jest faktycznie prezentacją przez polityków, ich decyzje i wypowiedzi, a także przez odbiór samych polityków w środkach przekazu i przez społeczeństwo.
Równie ważne jest dobrane logo, kolorystyka, materiały na profesjonalnym poziomie; dobre public relations, sprawny rzecznik, udane konferencje prasowe.
Strategia ta ma zapewnić dobre wyniki - wyniki wyborcze czy wygrane głosowania parlamentarne i ich wykorzystanie. Dobre wyniki oznaczają zarówno procent głosów, jak i to, co daje ów procent: wejście do parlamentu; uzyskanie miejsca gwarantującego decydującą rolę w tworzeniu rządu lub choć wejście do koalicji rządowej; wyniki choć zauważalne, pokazujące, że partia ciągle istnieje w świadomości społecznej.
Sprzedaż partii jest planowana i realizowana przez całe lata.
Jarosław Zieliński, Strategie i narzędzia marketingowe, Winter.pl, 21 lipca 1998